Η θεία Λειτουργία είναι μια πορεία. Μια πορεία της οποίας ο σκοπός και το τέλος είναι η συνάντηση του Θεού με τον άνθρωπο και η ένωση του ανθρώπου με τον Θεό. Με τα όσα είπαμε στις προηγούμενες Ομιλίες μας ο σκοπός αυτός πραγματοποιήθηκε. Φθάσαμε στο τέλος της πορείας μας. Είδαμε το Φως το αληθινό, τον Χριστό. Ακολουθήσαμε τα βήματα της αγίας ζωής Του. Τον προσκυνήσαμε στο Σπήλαιο της Βηθλεέμ, καθώς γεννήθηκε εκ της Παρθένου, κατά την προσκομιδή. Με την Μικρά Είσοδο του Ιερού Ευαγγελίου είδαμε τον Ιησού να εισέρχεται στον κόσμο, για να αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο Του. Με την ακρόαση του Ευαγγελίου, ακούμε κάθε φορά, απ' ευθείας την αυθεντική διδασκαλία Του, παρακολουθούμε τα Θαύματά Του και λεπτομέρειες της ζωής Του. Με την Μεγάλη Είσοδο των Τιμίων Δώρων συνοδεύσαμε τον Κύριο στην πορεία Του προς τον Γολγοθά. Συγκαθήσαμε με τον Ιησού και τους δώδεκα μαθητές Του στο Μυστικό Δείπνο. Παρακολουθήσαμε την αναίμακτη θυσία Του με τη μεταβολή, από το Άγιο Πνεύμα, των ταπεινών Δώρων μας σε Άγιο Σώμα και Αίμα Χριστού. Είδαμε την Ανάστασή Του και την διακηρύξαμε με την ευχή: "Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι..." Κοινωνήσαμε το άγιο Σώμα Του και το Πανάχραντο Αίμα Του. Και τώρα έρχεται η Μητέρα Εκκλησία να μας θυμίσει ότι το τέλος της λειτουργικής μας πορείας πρέπει να γίνει αφετηρία της μαρτυρικής μας πορείας.

Καρπός της ολοκληρωτικής και τέλειας αγάπης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού προς τους Αποστόλους Του, που θα συνέχιζαν το έργο Του, και όλους όσοι, ανά τους αιώνες, θα πίστευαν στο Ευαγγέλιό Του και θα βαπτίζονταν, είναι η ίδρυση του Μεγάλου Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας.

Ο Κύριος σε πολλές περιστάσεις εξέφρασε την μέχρι θυσίας αγάπη Του προς τους Μαθητές Του, τόσον με έργα, όσο και με λόγια: Ας θυμηθούμε μερικούς από τους λόγους που απηύθυνε ο Κύριος με πολλή τρυφερότητα προς του Μαθητές Του, το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης: "Όπως με αγάπησε ο Πατέρας έτσι σας αγάπησα κι εγώ· μείνετε πιστοί στην αγάπη μου" (Ιωάν. 15: 9), παρακαλεί τους Μαθητές Του. Και "Κανείς δεν έχει μεγαλύτερη αγάπη από εκείνον που θυσιάζει τη ζωή του χάριν των φίλων του" (Ιωάν. 15: 13). (όπως θα έκανε ο Ίδιος ο Κύριος, σε λίγες ώρες, στον Γολγοθά). Και απευθυνόμενος προς τον Πατέρα Του ο Ιησούς παρακαλεί: "Πατέρα, είσαι ενωμένος μ' εμένα κι εγώ με σένα· επιθυμία μου είναι και όλοι όσοι θα πιστεύσουν σ' εμένα... να είναι και αυτοί ενωμένοι μ' εμάς" (βλ. Ιωάν. 17: 21). "Πατέρα, αυτοί που μου έδωσες θέλω όπου είμαι εγώ να είναι κι εκείνοι μαζί μου" (Ιωάν. 17: 24).

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα και οι ύμνοι της μετά το Πάσχα Κυριακής αναφέρονται στη δυσπιστία, που έδειξε ο Απόστολος Θωμάς στην Ανάσταση του Κυρίου, παρόλες τις διαβεβαιώσεις των άλλων Δέκα Αποστόλων. Τα Ιερά Ευαγγέλια μας πληροφορούν ότι και οι άλλοι Μαθητές όταν άκουσαν από τις Μυροφόρες ότι ανατήθηκε ο Κύριος, δεν το πίστεψαν (Λουκ. 24,11. 21. και 37).

Ο Τίμιος Σταυρός, το σύμβολον της αγάπης και της θυσίας και η προεικόνιση της Ανάστασης, κατέχει μοναδική θέση τόσον στην χριστιανική πίστη όσον και στη λατρεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Είναι το σύμβολο, που έχει επηρεάσει όσο τίποτε άλλο την χριστιανική τέχνη, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση, μουσική.

Από νωρίς, μεγαλοπρεπείς ναοί κτίζονται σε σχήμα σταυρού. Ως επιστέγασμα κάθε ναού στο υψηλότερο σημείο στήνεται ο σταυρός. Τα εικονοστάσια και όλα όσα χρησιμοποιούνται στην κοινή λατρεία, διακοσμούνται με τον σταυρό. Περίτεχνοι σταυροί ευλογίας τοποθετούνται πάνω στην Αγία Τράπεζα για να ευλογεί ο Λειτουργός τον λαό. Ο σταυρός χρησιμοποιείται για τον αγιασμό των υδάτων. Ο σταυρός κρεμάται στο στήθος του νεοφώτιστου για να τον προστατεύει από κάθε ορατό και αόρατο εχθρό και να τον ενισχύει και ενδυναμώνει καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του στον πνευματικό του αγώνα. Πίσω από την Αγία Τράπεζα, που συμβολίζει τον Κενό Τάφο του Αναστάντος Κυρίου, στήνεται ο Τίμιος Σταυρός ως σύμβολο της σταυρικής Του θυσίας για την σωτηρία του κόσμου.

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι Φως. Αλλά το φως Του δεν το περιορίζει στον εαυτό Του. Όπως αποκαλύπτει ο θεόπνευστος Ευαγγελισής Ιωάννης "ο Λόγος -ο Χριστός- είναι το αληθινό φως, που καθώς έρχεται στον κόσμο φωτίζει κάθε άνθρωπο" (Ιωάν. 1,9). Όπως ο ήλιος όταν ανατέλλει φωτίζει όλους όσους δέχονται τις φωτεινές ακτίνες του, έτσι και ο "Ήλιος της δικαιοσύνης", όπως αποκαλείται ο Χριστός στο Απολυτίκιο των Χριστουγέννων, φωτίζει πνευματικά κάθε άνθρωπο, που θα θελήσει να δεχθεί τις ζωογόνες ακτίνες Του.

Πρόγραμμα

Τηλέφωνο για μεταφορά στην Εκκλησία +90(507)988-9565

Multimedia